Het sprookje is voorbij, we zijn in typisch mossel-noch-vis grijs weer terechtgekomen. Met regen af en toe helaas. Ondertussen ben ik al wat wijzer geworden van het Italiaanse doen en laten:
- mijn twee kookplaten zijn blijkbaar een luxe, in de meeste residenties zijn er zelfs geen om de eenvoudige reden dat alle studenten gratis kunnen gaan eten in het shoppingscenter op 10 min wandelen
- uitgaan doe je met stijl: de dresscode noemden ze voor ons 'dress for success', en komt neer op cocktailkledij, voor meisjes liefst een kort fashionable kleedje en hakken tot in Tokyo. Door pijnlijk voeten de vorige keer was ik toch maar voor platte schoenen gegaan en een broek, en dat bleek zwaar underdressed. Gelukkig zijn ze mals voor meisjes, de kezen in polo en sandalen waren iets minder fortuinlijk en aan het klagen in hun opperste hollands - tot ons groot jolijt uiteraard.
- uitgaan doe je lang of met een dikke portefeuille: de meeste clubs openen maar om 23.30, en de laatste metro rijdt al om 00.30. Voor speedy feesters is dit misschien geen probleem, maar als je niet wil doordoen tot de eerste metro om 6.30, is een taxi zowat de enige optie. En die blijkt wel eens moeilijk te vinden als het pijpenstelen regent...
Voor de rest niet veel te doen hier buiten rondhangen in Milaan en proberen wegwijs geraken op de site van de polimi. Overmorgen heb ik een eerste afspraak met mijn promotor, benieuwd wat dat zal geven.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten