Zonnekloppen

Aangezien ik de vorige dagen een schijnbare vloek had over al mijn communicatiemiddelen (letterlijk alles), hier een bericht dat ik dinsdag geschreven heb :

Al twee dagen wit weer, dit voorspelt niet veel goeds..Gelukkig heb ik het maximum gehaald uit de vermoedelijk laatste zomerdagen hier; het weekend was ronduit schitterend. Zaterdag gaan picknicken aan het lago di como, volgens plan normaal in het mooie Lecco maar toen die trein uit een ander station bleek te vertrekken zijn we toch maar naar Como zelf gegaan. Daar kon je helaas niet zwemmen in het meer, maar dat maakte het er niet minder mooi op en de zon was nog altijd lekker warm. Teruggekomen in de residentie was er een verjaardagsfeestje voor Jafar (de libanees) en hij vroeg ons of we niet mee uitgingen in de stad, dus hebben we dat maar gedaan (een hele opoffering uiteraard). De club - le Banque, echt sjiek - bleek wel te sluiten om half 5 en onze eerste bus terug was pas om kwart na 5, dus weet ik nu ook de galleria vittorio emmanuele er leeg uitziet. Best wel tof om in het midden op de grond te gaan liggen en naar het plafond te kijken...

We hadden stiekem ook al heel de week het plan gehad om zondag naar Genova te gaan. Dat is wel 2u trein en als je daar nog wilt genieten van zon, zee en strand, dan is vroeg vertrekken de enige optie...helaas is dat net ietsje moeilijker wanneer je pas om 6u in bed ligt. Maar we hadden besloten geen sissies te zijn, en dus stonden we tegen 11u in Varazze (badstad dichtbijGenova). Helaas was Murphy ook opgestaan en had de hemel mooi zwart gemaakt voor ons, zodat het aan het druppelen was eer we goed en wel op het strand waren.. Een moe mens is gelukkige niet zo veeleisend en we deden nog een dutje. Goede keuze, zo bleek, want ik werd wakker van de zon in mijn gezicht: een half uur later was de hemel weer straalblauw! En dus konden we nog een paar uurtjes genieten van de heerlijke zee - in oktober zowaar - vooraleer we de toerist gingen uithangen. Genova zelf wordt door Italianen blijkbaar niet zo hoog ingeschat, maar heeft wel een gouden periode gehad tegelijkertijd met die van Venetië, en dus waren er veel toffe middeleeuwse straatjes en mooie pallazzo's.

Hieronder een paar foto's van onze tripjes: we (zoals je kan lezen hebben we een clubje opgericht) zijn tot de conclusie gekomen dat we bijna alle rassen vertegenwoordigden op de wereld, en dusis het niet nodig te zeggen wie wie is op de foto: Fadi (Mexicaan), Stanley (Jamaicaan), Connie (Bulgaarse), Ilya (Rus) en op de foto van aan de zee ook nog Pieter (groot) en Nihma (Iraniër).Gisteren heeft Fadi trouwens heerlijk mexicaans gekookt voor ons allemaal (fajitas,mmm), en omdat we met twee Belgen zijn in het clubje hebben we ook chocomousse gemaakt. Pieter heeft namelijk 5kg chocola van thuis gekregen en bijna iedereen wist niet eens wat het was! Cultuurverschillen I guess.

Wat mij doet denken aan de Chinese gemeenschap hier in mijn appartement, die ronduit hilarisch geweest zijn de laatste dagen; bijna elke keer ik de frigo opendoe, schiet ik in de lach. Zo ligter pasta fris te koelen en zitten er tortelloni (vergelijkbaar met ravioli) in de diepvries. Dat laatste waren ze eergisteren aan het koken onder de overtuiging dat het dumplings waren, en toen ik ze vertelde dat het totaal iets anders was en er spinazie binnenin zat, waren ze volledig van de kaart. Het stond ook al dubbel zo lang te koken dan moest en dan hebben ze het lekker opgegeten als een soepje - met het kookwater bij, welteverstaan. Er is trouwens ook nog een mysterie gebeurd met het chinees meisje (Chen) dat gisteren meegegeten had met ons, want de chinezen op mijn gang kwamen zich excuseren aan mij vandaag (vraag mij niet waarom) en zeiden dan dat ik vandaag wel nog in de keuken mocht koken hoor, "it is fine". *squeeky voice* Vanavond kookt Chen chinees voor ons, ik ben benieuwd...