Sociologia

En toen was het er: de koude. Op drie dagen ben ik veranderd van geen jas naar de dikste jas die ik meehad (mijn winterjas dus), en dat allemaal terwijl het er elke dag exact hetzelfde uitziet...zot.

Volgens de politechnico is het academiejaar nu pas echt begonnen blijkbaar, want gisteren was er nog een welkomstreceptie voor erasmussers. Daar moet je je niet te veel van voorstellen, want het was in een tochtige betonnen 'agora' - die architecten toch - vol buitenlanders en opportunisten waarvan zo'n 30% effectief erasmus was. Het hapjesbuffet was dus weg in 5 minuten, maar we Koni en ik hebben ons wel goed geamuseerd met mensen bekijken. Ongelooflijk hoeveel rare mensen er hier rondlopen, heb ik mij gisteren gerealiseerd. De weddenschap ging dan natuurlijk over welke nationaliteit ze hadden...tweede conclusie van gisteren: er lopen veel te veel Italianen met een non-Italiaans uiterlijk rond hier in Milaan! De zekerheden zijn niet meer wat ze geweest zijn.

Sinds dinsdag zijn ook de Italiaanse lessen begonnen: op en top kwaliteit*kuch* Als je op de achterste rij zit zie je dat er vanvoor een vrouwtje staat en dat haar mond beweegt, en wanneer iedereen plotseling ook begint rond te scharrelen gaat het er meestal om dat zo goed mogelijk na te bootsen. Maar de mensen op de laatste rij zijn best wel sympathiek en met een babbeltje te doen in het Italiaans leer je ook veel bij, en dat is uiteindelijk waar het allemaal om draait. (nvdr: dit is sterk op flessen getrokken, af en toe doen we ook wel iets nuttigs in de les) Op sociaal vlak is het best ook wel grappig om het groepsgedrag te zien van een groep die elkaar niet kent en zichzelf in groepjes moet splitsen en geforceerd sociaal moet doen. Op de Spanjaarden na natuurlijk, want zij hebben hun eigen groep al van in het begin en kakelen gezellig door.

Nog een laatste grappig voorval op de metro waaraan ik de titel opdraag: ik stond nietsvermoedend in de metro toen er een hitsig Italiaantje in de metro aan het bel-lopen was. En plotseling duikt ze onder mijn arm! Hilarisch. Vooral aangezien mijn arm op schouderhoogte was...ik kon me niet houden van lachen, tezamen met de rest van de metro.