Scalalalalalaaa

Amper twee maanden in Milaan en al bekend: dit was een extra blogberichtje waard. De foto hiernaast komt namelijk uit de 'Leggo', een gratis krant zoals de 'Metro' bij ons die dagelijks door zo'n miljoen mensen gelezen wordt... En jawel, de grote kop die je daar boven de massa zit uitsteken is inderdaad Pieter, met daarnaast een stukje roze t-shirt dat door kenners kan geïdentificeerd worden als mijn vtk t-shirt. In alle bescheidenheid kunnen we dus zeggen dat we MIM's geworden zijn: Molto Importanti Milanesi. En uiteraard word ik nu elke dag wakker met het wijsje van Habanera in m'n hoofd (loop de hele dag te zingen en te fluuuiuiten..*deuntje van kinderen voor kinderen*).

Dat wakker worden was deze morgen net iets te vroeg, want mijn kamergenote heeft het in haar hoofd gehaald dat ze vanaf nu om 4u moet opstaan om te beginnen leren - we hebben al een paar examens eind november. Gelukkig slaap ik daar meestal door en ben ik slaapdronken genoeg om direct terug in slaap te vallen, wat best tot grappige resultaten kan leiden: ik dacht namelijk eerst dat er een man aan haar bureau zat, verschoot mij een ongeluk, kroop onder mijn lakens uit verlegenheid voor die onbekende, en bedacht een halve minuut later dat het toch gewoon mijn kamergenote was (nvdr: ze is nogal groot/reusachtig en mijn ogen hebben -6 van bijziendheid...)

Overmorgen komen Maarten en Kathleen, joepie! En ook Hamed, de vriend van Johanna (van EYP), die teruggekomen is uit Helsinki met mexicaanse griep, dus dat wordt ongetwijfeld interessant. De kranten staan er hier trouwens vol van en zowat iedereen die ik ken hier is al eens ziek geweest, maar tot zover werkt het hout dat ik vasthoudt redelijk goed:)