Verlengd weekend: en geen kleintje, 4 heerlijke dagen! Met zon èn sneeuw (dat laatste alleen in de bergen helaas, tot mijn spijt ben ik nog niet tot op de pistes geraakt).
Zaterdag was ons appartement half getransformeerd tot een hotel, dus hebben we onze 5 gasten maar naar de Californian Bakery meegenomen voor een heerlijke brunch (na twee weken op rij begin ik zo al een beetje een habitué te worden precies), en daarna een wandeling tot aan de Duomo. Na hem duizend keer gezien te hebben ben ik hem zeker nog niet beu (een goedgegronde relatie niet waar), elke keer is er wel iets nieuws te doen of te zien. Daaraan kan je zien dat de stad echt leeft: elke week ontdek ik iets nieuws van kunst in de stad, zoals bijvoorbeeld de klokken hiernaast op de foto.
Maandagochtend werd het traveltime: een blitztripje naar Turijn en Val d'Aoste stond op het menu. Aangezien beelden in dit geval meer zeggen dan tekst, heb ik voor de gelegenheid extra veel fotootjes geplaatst -voor liefhebbers kan ik altijd een lijstje maken van Piazza's die we gezien hebben. In het kort: Turijn, stad van sjieke oude café's, shopping -weliswaar niet zo fancy als in Milaan -, mooie piazza's met pallazzo's, filmmuseum , lijkwade, reclame (zoals Milaan) en festival van het licht. Dat laatste is hier blijkbaar ook, maar ik moet toch toegeven dat het in Turijn impressionanter was.
Tenslotte verdient het ook wel de vermelding van uitzonderlijk goede aperitivo en ontbijt in het hotel, waardoor we picknickgewijs op heel het weekend 7 euro gespendeerd hebben aan eten... een waar record.
Wat Aoste betreft, een heerlijk klein dorpje in de gelijkgenoemde vallei, met schitterend zicht op de bergen (vooral aangezien het zo'n heerlijk blauwe dag was). Als we hadden gekund, waren we direct gaan skiën...
En last but not least: de alom bekende Manzetti, uitvinder van de telefoon had er een huis. Zo ben ik de dag ervoor te weten gekomen dat Lagrange afkomstig
was uit Turijn en heb ik uiteraard - nerd als ik ben - een foto van zijn straatbordje genomen. Ik moet toch toegeven, mijn lijstje van italiaanse wiskundigen uit het noorden begint zich aan te dikken...want blijkbaar was Fibonacci ook al van Milaan! 
En alle konijntjes bewonderen hem nog steeds hiervoor.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten