Hier zijn de highlights van een weekendje heerlijk kosteloos toerist wezen:
- Navigli: het schaarse water te vinden hier in Milaan - buiten hetgene wat uit de lucht valt -, waar een hele hoop bars met een hele hoop uitgaand volk zich bevinden. Vreemd genoeg ook redelijk veel boekenwinkels, met eentje waarin ik voor 2 euro een Geronimo Stilton heb gekocht. (en dit klinkt zowaar als een design schilderij, voor zij die het niet kennen: vraag r
aad aan de dichtstbijzijnde 8-jarige)
- Pinacoteca Ambrosiana: zwaar onderschat door de toeristische gidsen, waarschijnlijk omdat de collectie momenteel gepimpt wordt met een hoop originele bladeren uit de Atlantica van Leonardo Da Vinci, maar daarnaast toch nog altijd een mooi museum in een oude villa. Hiernaast een clandestiene foto van Milaan (of in die tijd nog Mediolanum?) volgens de Leo. De tentoongestelde manuscripten zullen trouwens een van de hoogtepunten zijn van de Expo die in 2015 hier plaatsvindt - en waarvoor ook metrolijn en een hele reeks gebouwen voor mode uit de grond schieten in de buurt van mijn appartement
(wel, de metro schiet eigenlijk eerder IN de grond).
(wel, de metro schiet eigenlijk eerder IN de grond).
- Het cimitero (kerkhof) à la Père Lachaise met enorm imposante graven en bekende namen zoals Campari, Verdi en Garibaldi. Hieronder ook de 'inkomhal' met in het midden het graf van Manzoni, de schrijver van I Promessi Sposi (wat jullie uiteraard al wisten), een bestseller uit de middeleeuwen waarvan onze lerares Italiaans het geschikt vond om er ons uit te laten lezen... Ongetwijfeld mooie uitdrukkingen en zo, helaas niet zo handig dagelijks Italiaans.
- Last but not least:
een cotoletteria - inderdaad, zij serveren enkel koteletten - waar we alledrie een super (in alle betekenissen van het woord, want het stukje vlees nam een heel pizzabord in beslag) cotoletta Milanese gegeten hebben, belegd als was het een pizza. Ik lek er m'n lippen nu nog van af (en mijn maag kijkt iets bedenkelijker).
een cotoletteria - inderdaad, zij serveren enkel koteletten - waar we alledrie een super (in alle betekenissen van het woord, want het stukje vlees nam een heel pizzabord in beslag) cotoletta Milanese gegeten hebben, belegd als was het een pizza. Ik lek er m'n lippen nu nog van af (en mijn maag kijkt iets bedenkelijker).
En ik was bijna vergeten zeggen waarom deze maand bizar betiteld wordt: Momenteel loop ik hier weer met mijn zomervest rond - een Novemberse gril? - terwijl de Italianen zich liever volgens de datum kleden en er dus uitzien als Noordpoolbewoners. Toen ik vorig weekend vanalles bezocht had, leek het weer een beetje zomer maar tegelijkertijd heb ik toch examens (dus januarigevoel). En dat terwijl ik ook les blijf volgen ondertussen en een hoop examenloze studenten hier nog vrolijk loopt te feesten: Ik ben gedesoriënteerd.
Sorry voor de slechte lay-out, soms wil blogspot precies gewoon geen 'ENTER' verstaan...
BeantwoordenVerwijderenAaah, de beroemde Manzoni uit Lecco:)
BeantwoordenVerwijderen